Astrologie

 

Eerst zien, dan geloven

Net als ik was mijn vader schrijver/ journalist en had hij zich verdiept in de astrologie. Hierover schreef hij begin jaren 50 het boekje Bijbel en astrologie waarin hij wilde aantonen dat de profeten in de bijbel veelal astrologen waren. Mogelijk om zijn gereformeerde achterban ervan te overtuigen dat astrologie geen werk van de duivel was, maar een prachtig medium dat we heel praktisch kunnen inzetten. Ik geloof niet dat hij veel mensen heeft meegekregen. Reden voor mij om die discussie te laten voor wat het is.

Pragmatisch

Ik ben namelijk buitengewoon pragmatisch. Voor mij geldt: eerst zien, dan geloven. Een aantal tekenen waar twijfelende hoofdpersonen uit de bijbel om vroegen, heb ik zelf dan ook uitgeprobeerd om te zien of ik antwoord kreeg. Niet dus. Behalve dan het antwoord waar mijn vader ook op was gestuit: astrologie.

Net als Jung die in 1947 in zijn brief aan de Indische astroloog Raman schreef dat ‘astrologische gegevens licht werpen op bepaalde punten die ik op een andere manier niet zou hebben kunnen begrijpen’. Dat is wat een horoscoop laat zien: een totaalbeeld van de psychologie van de betreffende persoon. En meer! Het maakt ook de zin van wat je gaandeweg in je leven tegenkomt, duidelijk. Zo begeleidde ik een aantal medewerkers dat tegelijkertijd hun ontslag had gekregen. In het licht van hun astrologische ‘weerkaart’ hield dit ontslag echter voor ieder van hen een andere boodschap in. Voor de een was het een uitnodiging om te kijken naar zijn manier van communiceren; hij voelde zich verraden en was vast van plan het juridisch aan te vechten. Voor de ander was het een uitdaging om eindelijk te gaan doen waar hij al zo lang van droomde, maar nooit had gedurfd: een eigen bedrijf beginnen. Voor de volgende was het een zegen uit de hemel omdat ze haar zwangerschapsverlof zag worden verlengd met tenminste een jaar! Wat het ook was: de horoscoop bood perspectief, gaf aanwijzingen hoe ermee om te gaan. Ze waren niet langer slachtoffer van de situatie, het klopte bij hun verhaal, hun ontwikkeling.

Heel handig dus, zeg ik als pragmaticus. Want ook de interactie tussen teamleden kun je direct in kaart brengen. Onbegrip over verschillen over en weer worden een bron van vermaak en kracht(!) als je ‘de taal’ van de ander verstaat en zo optimaal gebruik kunt maken van elkaars kwaliteiten. Want zolang de aannemer de architect een fantast vindt en de architect de aannemer een zeurpiet over geld, wordt er geen huis gebouwd!